Coronanieuws inwoners

Oekraine Beste Oosterhouters Coronavirus
Blog burgemeester 1 maart 2022

Dat is het boek van Lev Tolstoj, een roman die speelt tijdens de overheersing van Napoleon in Europa. Het boek beschrijft, naast het wel en wee van de Russische adel in die tijd, ook de ontwikkeling van deze oorlog op het slagveld. De aanval op en dus de oorlog van Napoleon met Rusland wordt hierin beschreven. Een goed georganiseerd Frans leger weet deze oorlog niet te winnen van een slecht georganiseerd leger omdat hun leider Napoleon overmoedig is en naar niemand meer wil luisteren. Hiermee stort hij niet alleen zichzelf maar heel veel anderen in de ellende. Dood en verderf waren het gevolg.

Had Poetin het boek van zijn landgenoot maar goed gelezen. Dan had hij kunnen weten dat dit soort bizarre acties als het aanvallen van een democratie als Oekraïne met zijn georganiseerde oorlogsmachine alleen maar verliezers kent. We zien het al dagen op tv. De ellende die dit met zich meebrengt is ongekend. De verschrikkingen van deze oorlog zijn voor ons nu dagelijks te volgen. Zo zag ik bij het uitbreken van de oorlog een interview met een Oekraïens meisje van een jaar of twaalf. Ze was die ochtend in Kiev wakker geworden door een hele harde knal van een raketinslag. Ze besefte direct dat haar jonge tienerleven met deze heftige knal en in de daarmee gepaard gaande flits totaal zal veranderen.

Daar waar iedereen die kan vechten de wapens opneemt, zijn er ook massa’s mensen die op de vlucht zijn geslagen. Moeders, kinderen, ouderen en kwetsbaren proberen hun vege lijf te redden voor de nietsontziende oorlogsmachine die Poetin hun land heeft ingestuurd. Een grotere onzekerheid voor kinderen kun je je niet voorstellen. Het idee dat je vader, moeder en je familie, die jou altijd beschermen, ook moeten bekennen dat ze dat in dit geval niet meer kunnen garanderen lijkt me als kind verschrikkelijk. Een dergelijk angstig leven kunnen velen van ons zich gelukkig niet voorstellen.

Soms zijn zaken minder georganiseerd. Zo was het noodgedwongen ook gesteld met onze carnaval. Dat klinkt in relatie tot het onderwerp van deze column – en vergeef me dat ik even dit ‘zijspoor’ op ga – misschien raar. Maar zoals we afgelopen weekend allemaal ervaren hebben, zegt dat niets over het succes ervan. En al helemaal niets over de verbondenheid met elkaar. En daar draait het ook in een oorlog om: de wil van het Oekraïense volk en de verbondenheid van de inwoners onderling zijn volgens mij ijzersterk. Ik zie dat het Nederlandse volk en ook onze inwoners enorm meeleven met de Oekraïeners en dat is heel goed. Laten we hopen dat we met elkaar ook iets voor ze kunnen betekenen.

Er worden tal van initiatieven ontplooid die de nood aan allerlei spullen daar moeten lenigen. Maar uiteindelijk zullen we de Oekraïners ook hier moeten helpen. Al die moeders, kinderen en andere kwetsbaren zullen misschien ook wel een tijdje hier moeten schuilen, bij ons in Oosterhout. Zeker weten we het nog niet maar laten we ons daar maar op instellen. Want Oosterhout meer voor elkaar houdt voor ons niet op bij onze gemeentegrenzen en dat voelen vele Oosterhouters ook zo. Het zou mooi zijn als wij deze ontheemden dat veilige en verbonden gevoel van onze Oosterhoutse (Kaaiendonkse) familie wel kunnen bieden. Laten we de kracht van verbondenheid, die we de afgelopen zware jaren en de zeker de laatste dagen hebben gevoeld, ook voor hen inzetten.

Oosterhout meer voor elkaar!

Mark Buijs

Burgemeester van Oosterhout