Beste Oosterhouters Coronavirus

Straatspeeldag

Burgemeester Mark Buijs en de honderdvierjarige

Wijkbezoek Beemdenbuurt

Op het vertrek van wethouder Robin van der Helm na, was eigenlijk de hele week een feestje. De eerste raadsvergadering waarbij we elkaar na heel lange tijd in levende lijve weer konden ontmoeten, was erg leuk. Dit weerzien werd voorafgegaan door een kleine feestelijke bijeenkomst in de tuin van het gemeentehuis. Dit feest was door de griffie en onze medewerkers tot in de puntjes voorbereid. Het voelde weer als vanouds. De raad is een leuke club betrokken mensen en je kon aan alles merken dat ze elkaar hadden gemist. Ondanks het feit dat ze het niet altijd met elkaar eens zijn. Ieder had op zijn of haar eigen manier vakantie gevierd en dus was er zeker na zo’n lange tijd voldoende om met elkaar te delen. Ook voor de nieuwe wethouder Dees Melsen was het feest. Hij werd geïnstalleerd én hij was jarig. Een mooier verjaardagscadeau kon hij zich denk ik niet wensen.

Maar er waren nog meer feestjes. Zo waren er de straatspeeldagen op woensdagmiddag, georganiseerd door veel vrijwilligers. Echt een geweldig festijn, dank daarvoor. Samen met de andere wethouders mocht ik op de fiets al die feestjes bezoeken. Het is me niet gelukt om overal een bezoekje te brengen, maar het gaf me wel een goed beeld van hoe gezellig het was. Het weer was mooi en als je dan nog wat muziek en een luchtkussen in de speeltuin zet, zijn de kinderen en hun ouders niet meer te houden. Wat een positieve energie. Ik heb nog fijn een aantal kinderen en ouders kunnen spreken. Ook heb ik een heel leuk gesprek gehad met een dame die ons geholpen heeft met stroom voor het luchtkussen. 

Maar het meest bijzondere feest dat ik mee heb mogen maken, was de verjaardag van een honderdvierjarige dame. Haar nichtje had ervoor gezorgd dat ik haar verjaardag mee kon vieren, samen met haar honderdtwee jarige zusje en haar achtennegentigjarige broertje. Wat een leuk stel. Ze hadden wat kleine gebreken, zoals slecht zicht of gehoor, maar waren allen nog zeer scherp van geest. De jarige was op haar mooist gekleed en vertelde dat haar broer de boekhouding voor haar deed. Je kon zien dat ze heel erg aan elkaar gehecht waren, hoe kan het ook anders na al die tijd.

Ze vertelde dat haar leven niet altijd over rozen was gegaan. Ze had natuurlijk de oorlog heel bewust meegemaakt en in de schuilkelder bij haar ouders gezeten. Het hele huis was vernield maar: “beter dat,” had vader gezegd, “dan één van ons”. Ook was ze, toen ze half in de vijftig was,  haar twee kinderen en haar man verloren. Dat was een moment zo zei ze, dat ze dacht: “waarom moet ik nog leven?”. Maar toch is ze doorgegaan, ondanks het grote gemis. Het viel mij echt op hoe positief en dankbaar zij is voor de mensen die haar bij Oosterheem ondersteunen. “Als je alsmaar moppert word je veel te negatief en doe je jezelf tekort,” zei ze. Na het feest liep ik met één van haar verzorgsters naar beneden. Zij vertrouwde me toe dat ze er echt één uit duizenden en een schat van een vrouw is. Zo’n kracht is natuurlijk niet iedereen gegeven en dat is ook helemaal niet erg, maar wát een inspirerende vrouw. Een feest om bij haar op bezoek te gaan!

Oosterhout, meer voor elkaar

Mark Buijs, burgemeester van Oosterhout

PS: Ik wil graag van de gelegenheid gebruikmaken om de twee dames uit de Beemdenbuurt te bedanken die ons (de raadsleden en mij) in hun buurt hebben rondgeleid tijdens een wijkbezoek. Wat een betrokkenheid en dat al zoveel jaren. Ik hoop dat zij snel door nieuwe aanwas in hun club worden geholpen.